China - Vietnam

Zo, hier zit ik in mijn eentje in het hostel in Saigon, tijd voor weer een verslagje. Marijn vanmiddag naar het vliegveld gebracht, wat natuurlijk niet het leukste moment van de reis was. Vanaf nu zien we elkaar hoogstwaarschijnlijk 5 maand niet (of Marijn moet de loterij winnen) en het zal even wennen zijn nu in mijn eentje. Het was in ieder geval een onvergetelijke ervaring om samen te reizen en er zullen nog vele reizen (iets korter dan 6 maand, niet gelijk in de stress collega's) volgen!

Goed, we waren gebleven bij Mongolie. In Ulan Bator op de trein gestapt naar Beijing, waarvan een groot deel van de reis door de Gobi woestijn ging. Die overigens veel groener was dan ik dacht. Een kale vlakte, dat wel, maar toch veel lage begroeiing. Tegen de avond bereikten we de Mongoolse - Chinese grens en maakten we ons op voor een lange grensovergang, omdat de Chinezen een lange tijd geleden erg dwars zijn geweest en een andere spoorbreedte hebben (iets met invasies per trein voorkomen ofzo). Gevolg: onder de gehele trein komt een ander onderstel. Geen idee waarom we niet gewoon overstappen in een andere trein, maar ook dat zal wel ergens goed voor zijn.

Alle treinstellen werden dus losgekoppeld, in een enorme loods gereden en een voor een omhoog gekrikt. Oude onderstel weg, nieuwe eronder, en weer laten zakken die hap. Uurtje of 4 later is alles gereed om verder te rijden, na de gebruikelijke treininspecties en paspoortcontroles uiteraard. Op het station schalt communistische muziek door de speakers.
We zaten het tweede gedeelte in een Chinese trein, deze is iets minder luxe en de waterkoker in elke coupe wordt verhit met kolen. De conducteurs (allemaal mannen, vrouwen mogen dit niet doen in China) zijn een stuk vriendelijker dan hun russische collega's. De chinese medereizigers zijn wat minder, ze schrapen hun keel zeer regelmatig en zo te horen met goed resultaat. Schijnt normaal te zijn. Ook roken ze waar ze willen, verboden of niet.
We hoopten onderweg nog iets van de Chinese muur te zien, maar helaas had het net twee weken non-stop geregend in de bergen waardoor het erg dampig was. Wel prachtige uitzichten, dwars door de bergen en door vele tunnels, China moet wel prachtig zijn als je dat zo ziet.

In Beijing aangekomen en met de metro naar ons hostel, wederom erg goedkoop om met openbaar vervoer te reizen, net als in Rusland. Het plein van de hemelse vrede bezocht, wat een mensen, echt gigantisch. En ook hier wilden er weer mensen met ons op de foto, heel gek om mee te maken.

Alles heel netjes, wat uiteraard te maken heeft met de vorige olympische spelen. Heel veel chinese toeristen. Het keizerlijk paleis en de verboden stad bekeken, wat pas echt gigantisch is. Plein na plein, muur na muur, je doet er een paar uur over om er doorheen te komen en dan heb je lang nog niet alles gezien. Erg indrukwekkend.


Nog even door de Hutong's gelopen (smalle straatjes waar ze voornamelijk veel eten en souveniers verkopen), waar we de gekste chinese eetgewoontes zagen, zoals levende schorpioenen, zeesterren en enorme larven op een stokje.... niet aan mij besteed.

De dag voor vertrek konden we helaas niet meer naar de chinese muur. We hadden dit graag willen zien maar China staat sowieso nog op het verlanglijstje, dus dit komt zeker nog. Toen maar naar het Summer Palace en de witte Pagode gegaan, ook erg mooi. Vanaf de witte pagode heb je een prachtig uitzicht over de Verboden Stad en de rest van Beijing.

 

 

De dag er na naar Vietnam gevlogen. Met een uur vertraging aangekomen in Hanoi, maar onze taxi van het hostel stond gelukkig nog op ons te wachten met een bordje waar keurig 'Baukje Bonnema' op stond. Het was drukkend warm en erg vochtig maar gelukkig hadden we airco tijdens onze rit van een uur naar het centrum van Hanoi. Het was al donker maar we konden toch al redelijk wat van de Vietnamese bouwstijlen en gewoonten oppikken. De huizen leken gek genoeg vrij europees, een soort hoge smalle herenhuizen. Daarnaast had je ook veel houten/golfplaten huisjes. Verder is het heel normaal om op de snelweg te lopen, fietsen, plotseling om te keren, mensen af te zetten etc. Vrachtwagens en motoren zijn zwaar overbeladen en ook is het geen probleem om met z'n vijven op een motor te zitten.
Ons hostel was prima en lag midden in een van de drukke straatjes van Hanoi. Overal winkeltjes en eettentjes op straat, waarbij de soort winkels op onderwerp zijn ingedeeld. Zo heb je hele straten met kleding, met slippers, met stoffen of met motoronderdelen. Tientallen van dezelfde winkeltjes in een straat, en in de volgende staat begint het volgende onderwerp. Veel mensen met draagstokken of fietsen beladen met etenswaar of andere handel. Een kleurrijk en onoverzichtelijk geheel.


Gelijk een trip naar Halong Bay geboekt want we wilden de stad uit, en de trip die het hostel aanbood leek heel mooi. Nu weten we dat in Vietnam de dingen vaak anders worden afgebeeld dan dat ze zijn, maar toen nog niet.
De boot was een stuk minder mooi, maar nog steeds prima. Halong Bay zelf was erg mooi, met onheilspellende vergezichten tussen alle rotspieken en eilandjes door. Het was alleen verschrikkelijk toeristisch. Naast onze boot waren er nog zo'n 100 andere boten. Verder hadden we een strak schema, we moesten nog langs een grot (wat van ons niet had gehoeven), kayakken en naar een druk strand waar je zelfs door een toegangspoortje moest, en dat allemaal voor 6 uur want dan stond het eten klaar op de boot. 's avonds lagen we gelukkig wel op een mooie plek, een beetje verder bij de andere boten vandaan zodat we een erg mooi uitzicht hadden en konden genieten van de volle maan die opkwam achter de rotseilanden. Het blijft jammer dat de vietnamezen het op deze manier organiseren, want ik ben bang dat er over een aantal jaar van dit gedeelte weinig over. We zagen hier en daar ook al stapels afval drijven. Verder weten de verkopers je zelfs op het water te vinden, waar ze met hun bootjes vol etenswaar langs de grote boten gaan in de hoop wat te verkopen. Ze proberen daarbij medelijden op te wekken door een klein kindje te laten zien.


Heerlijk op de boot geslapen en de volgende dag via een mooie rustige vaarroute weer terug. Nog een nacht in Hanoi gebleven waar we heerlijk op straat hebben gegeten.

De volgende dag om 8 uur 's avonds de sleeperbus genomen naar Jungle Beach, iets boven Nha Trangh. Ook deze bus zag er op de plaatsjes stukken beter uit dan in het echt. Met name voor Marijn waren de slaapplekken niet echt op maat gemaakt. Ook was het personeel niet heel vriendelijk en leek het er op dat de chauffeur en zijn hulpje er nog wat andere handeltjes naast hadden. De tussenstops om te plassen waren alles behalve schoon maar als je moet dan moet je, en toen ik het toilet uit kwam zag ik nog net een rat voorbij huppelen. Ook de kakkerlakken ontbraken niet. Het was een lange rit, omdat we niet echt veel tijd hadden om overal te stoppen. Gelukkig wisselden we 's middags van bus met iets vriendelijker personeel, en hadden we mooie uitzichten onderweg.


We wilden naar een mooie plek aan het strand, genaamd Jungle Beach, wat nogal afgelegen lag. We moesten de volgende ochtend ergens rond 5 uur de bus uit, om ergens bij een tankstation een lift van motorrijders te krijgen naar Jungle Beach. Gelukkig wist onze chauffeur waar dit tankstation was en had hij het onthouden om ons daar af te zetten.
Daar stonden we dan, in the middle of nowhere, in het donker bij een tankstation. Maar er waren inderdaad motorrijders om ons naar JB te brengen! Daar gingen we dan, elk bij een vietnameesje achterop de motor, ook wel Honda om of Xe om genoemd (geen idee wat het betekent), helmpie op en de backpack voorop de motor. Een groot deel van de rit ging langs de kust en onderweg zagen we de zon opkomen boven de zee. Een prachtige rit waarbij onze motoren elkaar om de beurt inhaalden met een grote grijns op ons gezicht als we weer voor kwamen te liggen. Een half uur en een zere kont later kwamen we aan op Jungle beach.
We werden verwelkomd door een slaperige Canadese hippie, gewikkeld in een sarong, met de woorden: "Welcome at Jungle Beach. Be ready to get fat, lazy, and never wanna leave." Wat ons na die busreis een uitstekend idee leek.
We mochten zelf een bamboehutje uitzoeken en kozen die het dichtst bij het strand, met uitzicht op de zee. Een bed onder een klamboe, een ventilator en twee hangmatten, meer heb je niet nodig!
De tassen naar binnen gegooid en om half 6 's ochtends lagen we in de zee voor een verkoelende duik, niemand op het strand te bekennen.
We zijn drie nachten gebleven en hebben heerlijk gezwommen, gesnorkeld, geluierd, gegeten, motor gehuurd, schelpen gezocht, kampvuurtje gemaakt, biertjes gedronken, kortom we zijn dik en lui geworden en wilden eigenlijk niet meer weg.


Uiteindelijk toch verder gegaan naar Nha Trangh, waar het erg toeristisch was. Maar toch lekker aan de boulevard gezeten en de volgende dag de bus naar Ho Chi Minh City, oftewel Saigon genomen.
Na een hele dag in de bus ons hostel gezocht in de wirwar van steegjes en daarna wat gegeten en het centrum verkend.
Saigon is heel anders dan Hanoi viel ons gelijk op, wel veel winkeltjes en verkopers op straat ("Buy Book? No thanks. Buy Marihuana?") maar veel meer gericht op het uitgaansleven. De terrasjes waar het bier maar 10.000 dong was (0,36 cent) zaten bom vol backpackers. Overal werden foldertjes uitgedeeld om je naar binnen te lokken met happy hours en andere acties.
In Hanoi had je veel meer eettentjes op straat, hier meer restaurantjes. We vonden beide dat Hanoi mooier was en meer sfeer had.


De volgende dag hebben we eerst een maatpak voor Marijn en een blazer voor mij op maat laten maken, wat hier erg goedkoop is! Daarna zijn we door de stad gelopen en naar het oorlogsmuseum gegaan, erg indrukwekkend. Buiten stonden een aantal amerikaanse tanks, vliegtuigen, helicopters en kanonnen, en er lagen torpedo's, bommen en grote kogels. Het hele museum was erg anti-amerikaans, en hoe verschrikkelijk de amerikanen ook tekeer zijn gegaan in Vietnam, van foute dingen over de vietnamezen was natuurlijk geen sprake.
Het indrukwekkenste vond ik de foto's van de oorlogsverslaggevers, die een goed maar schrikwekkend beeld gaven van hoe het er aan toe ging in "Nam". Veel verminkte, dode mensen, en de verwoestende aanblikken na Agent Orange en andere chemische rotzooi. Foto's van gevangen gehouden vietnamezen die er meer dood dan levend uitzagen.

 

 

 

 

 

De volgende dag konden we onze kleren passen en later ophalen, en het was echt perfect. Ongelovelijk dat ze dit kunnen maken binnen 24 uur.
's ochtends zijn we met een boot richting de Cu Chi tunnels gevaren, een 240 km lang tunnelcomplex iets buiten Saigon, waar honderden vietnameze boeren bijna 10 jaar lang in leefden, zich verstopten voor de Amerikanen en tegen ze vochten. De tunnels zijn ontzettend nauw (een paar zijn groter gemaakt zodat wij erin passen) en soms moesten ze plat op de grond liggen om voldoende zuurstof binnen te krijgen. Door middel van gaten in grote zandhopen, die op termietenheuvels lijken zodat ze geen aandacht trokken, kwam er zuurstof binnen in de tunnels. De mensen zaten soms meer dan een week achtereen in de tunnels, zonder buiten te komen.

Het was wederom wel vrij toerisch maar daar ontkom je niet aan. Wat we nog wel even wilden doen, hoe toeristisch dit ook was, is schieten met een M60 en een M16. Wat een kabaal en wat een kracht! Best leuk om te doen moet ik bekennen...

 

 

 



De dag erop was de dag van het vertrek van Marijn, dat was het minst leuke van de hele reis. Afscheid genomen op het vliegveld, en toen alleen terug naar het hostel. Daar was echt niks aan! Ik ben gelijk de dag erna vertrokken naar Dalat, een plekje in de bergen. Erg mooi, maar saai zonder Marijn. Ik ben daar met een paar franse jongens wezen cannyoning, wat erg gaaf was!

Daarna met de bus terug naar Saigon en gelijk door naar Phnom Penh, Cambodja. Dit en Laos in het volgende verslag!

Laatste foto's

Reacties 9

Frouwkje 12-08-2012 15:02

Heej baukje!!
Leuk weer wat van je te lezen! Dit moet inderdaad wel een onvergetelijke reis zijn, prachtig. En mooie fotos ook! maar nu zal je je vast een beetje alleenig voelen..Kop op! Je maakt vast heel snel nieuwe vriendjes en vriendinnetjes (niet vergelijkbaar met marijn natuurlijk snap ik haha) en je gaat ook nog eens heel veel meer avonturen beleven! Time flies when you're having fun, dus voordat je het weet ziie je marijn alweer. Veel plezier en pas goed op jezelf. Hou ons op de hoogte! Dikke tut frouwkje

Jetske 12-08-2012 16:03

Hi,
Superleuk om te lezen en wat een coole avonturen! geniet er lekker van, het is snel genoeg voorbij! xxx

Paul 12-08-2012 19:47

Top foto's Baukje! Snel weer een up-date! Kan niet wachten.

akke brouwer 13-08-2012 00:59

Wow, wat een verhaal weer en wat een indrukwekkende foto's.
Erg jammer dat Marijn alweer terug gaat maar je gaat het redden meid, je kunt het. Het zal even wennen zijn maar je hebt je draai (hopen we) snel weer gevonden.
Heel veel plezier en we kijken uit naar je volgende verhaal!!
Dikke tút fan ús!!

akke brouwer 13-08-2012 01:00

Je ziet vast wel dat ik aan de late kant ben met mijn bericht maar heb net een héle tijd met de andere Baukje gesproken via Skype, vandaar.

Je Maatje 13-08-2012 11:50

Hey Lieverd,

Na een lange vermoeiende reis alleen thuis aangekomen. Niks aan zonder jou Wat een geweldige tijd hebben we samen gehad. In al mijn veronderstellingen had ik mij niet kunnen voorstellen dat het zo gaaf zou zijn. Wat een goed team zijn wij Nu ga je even alleen verder en ook dat gaat helemaal goed komen. Ik waak over je. Liefs en dikke Knuf X M.

Netty 14-08-2012 14:23

Zo meid, dus nu begint het echte werk!!! Helemaal alleen over de wereld reizen. Het wordt een geweldige ervaring en je schatje wacht op je aan het einde van de trip, komt helemaal goed!! Intussen is mijn kleinkind geboren . Jorren Lars, 8,3 pond (!), een schatje!! Liefs Netty

Agnieta 16-08-2012 11:18

TOP! Super om te lezen schatje!
Lekker blijven genieten, ook in je eentje! Dit is jouw droom!
En ik zal Marijn wel even een biertje tappen op Noorderzon!
Dikke kus, je ex-reisgenootje ;-)
Agniet

Frouwkje 07-09-2012 22:41

Kom maar op met je volgende verslag, leuk!!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer