Bernd en Annemiek part I New Zealand

Ps. ivm een hele trage computer..... komen de foto's later! 28 oktober vertrok ik vanuit Nelson naar Christchurch, zonder Baukje want ik was onderweg om Bernd op te halen. Een rit die zo ongeveer 5 uur duurde, super mooie omgeving en super blij omdat Bernd bijna zou komen. In Christchurch 1 nachtje in een luxe hoteletje geslapen, om mezelf weer een beetje vrouwelijk te maken (nagels lakken ed) en volgende dag zou Bernd om 16 uur aankomen. Natuurlijk was ik 2 uur te vroeg, want wilde niet te laat komen want stel dat; ik de weg niet kon vinden, geen parkeerplek kon vinden, er niet uit kon komen waar de arrivals waren, misschien m'n auto ineens kapot zou gaan en eraan moest sleutelen en toch nog op tijd willen zijn. Haha natuurlijk gebeurde dit alles niet en verliep alles vlekkeloos en heb ik gewoon 2 uur lang naar een scherm zitten turen of Bernd z'n vliegtuig al was geland...  En toen was hij daar eindelijk na 41 uur reizen!! Wij helemaal blij natuurlijk!

S avonds kwamen we aan bij een lokale Pizzaria waar we heerlijk hebben gegeten. Daarna zijn we doorgelopen naar t centrum van Christchurch waar ik de vorige ochtend al was geweest. Ik had Bernd vertelt over hoe erg de schade in de stad eigenlijk  was na de aardbeving van vorig jaar en dat de stad veel naschokken heeft gehad (en nog steeds heeft), waardoor de stad nog steeds 1 grote puinhoop is. In t nieuws van NL had ik niet begrepen dat t zo erg was. Bernd wilde t ook met eigen ogen zien, dus met z'n  2en spookstad Christchurch in... Overal ingestorte huizen en gebouwen, puin, afgesloten straten, scheve stoepen en scheuren in de wegen... Helemaal s avonds zag t er  bijna uit als een oorlogsgebied.

Volgende dag zijn we net buiten de stad naar een autozaak gegaan met allemaal oude auto's, daarna naar  een shopping mall. Onze laatste dingen kopen voor de milforttrack zoals teva s (weer s wat anders dan pumps) en toen helemaal bepakt en voorbereid de auto gepakt richting Queenstown. Gelukkig hadden we genoeg tijd om daar te komen, dus konden we goed genieten van de omgeving. We besloten naar Lake Tekapo en Lake Pukaki te gaan. Wat fantastisch daar, echt schitterend! Natuurlijk hadden we wijn in de auto, dus mooi plekje uitzoeken, kleedje, wijntje erbij en wachten op de zonsondergang... zo mooi! Daarna schitterde de volle maan op t meer ook zo prachtig. Uiteindelijk dus best laat geworden, zo laat dat we bijna geen slaapplek meer konden vinden alles was al gesloten! Met onze ogen op half 7 uiteindelijk nog een hoteletje gevonden in Cromwell.  Volgende dag naar het historic centrumpje van Cromwell geweest, lekker ontbijtje daar gehad. Vonden dat t daarna wel eens tijd werd voor een wijnproeverij. Uiteindelijk werden t 2 wijnproeverijen en een lunch haha... Mooie wijngaarden en een tour door de wijngrotten gemaakt bij Gibbstone Valley. Er is zoveel te doen! Ook nog bij Arrowtown geweest, best bewaard gebleven goudzoekersstadje. Uiteindelijk aangekomen in Queenstown, wat een gezellig, mooi en knus stadje. Volgende dag alvast de Hanggliding geregeld wat ik Bernd als kado wilde geven. De hanggliding staat gepland op de dag na de Milford track, daarna stadje verkent en s avonds was er een informatie avond over de Milford track waar we ons voor hebben opgegeven: mooiste langeafstandspad ter wereld, je verblijft 5 dagen in dit gebied waarvan je in 3 dagen een route van 54 km aflegd, onderweg overnachten in hutten, een betere manier om van de schoonheid van de Sound te genieten is er niet... In ieder geval wordt dit ons vertelt, ook weten ze ons te vertellen dat je een redelijke conditie moet hebben, sommigen trainen van te voren (euhmmm???) en kleding voor elke weersomstandigheid en goede schoenen (check!). Ook kon je nordic walking stokken huren, maar dat vonden wij voor oude mensen.Wel hadden wij van die echte zak drankflesjes (met Ardechoise likeur) om ons erdoor heen te helpen, goed alternatief!!   Dag 1: Vrijdag 2 november start Milfordtrack 9 uur. Samen in ons outdoorpakkie, wandelschoenen en backpacks op de rug, helemaal klaar voor de track! De eerste dag zou easy peasy zijn, eerst met de bus van Queenstown naar Te Anau Downs. Daar op de boot over Lake Te Anau. Gave boottocht, t weer veranderde snel en boven op het dek zitten ging niet meer, regen, harde wind en de boot ketste zo hard tegen de golven dat we er helemaal nat van werden. Aangekomen aan land, kleine wandeling naar onze eerste verblijf Glade House. Wat een omgeving! Voor degenen die wilden konden we een wandeling maken naar een waterval, niemand liet zich kennen natuurlijk... Ook was er een easy en een tough walk, natuurlijk voor ons de tough walk. Door de regen maar verschrikkelijk mooi natuur. Aangekomen bij een waterval, zo helder en schoon water dat je eruit kunt drinken. Daarna terug naar Glade House, lekker eten en slapen. Morgen vroeg op... Dag 2 van Glade House to Pompolona Lodge, 16 km ongeveer 5-7 uurs wandeling. Te moeilijk om te beschrijven wat je ziet en hoe mooi t is, denk dat de foto's meer zeggen maar eigenlijk als je de mogelijkheid hebt... Moet je dit gewoon doen! Wij hadden ook niet verwacht voor de lol zoveel km te voet te gaan af leggen, maar t is werkelijk waar fantastisch. Ps. de nordic walking stokken zijn eigenlijk best handig (bloos), scheelt een hoop kracht. Wij hebben maar onze eigen stokken gezocht... Kan ook best. Aangekomen bij Pompolona Lodge schoenen uit, blaren tellen, wijntje drinken en heerlijk eten. De trip is echt super goed verzorgd, de lodges zien er goed uit en t eten is heerlijk! Je kunt ook een unguided tour doen, maar dan moet je ook nog je eten voor 5 dagen tillen en kun je niet douchen... Dus keuze was snel gemaakt, met t voordeel dat de guides je nog wat kunnen vertellen over de omgeving enz.  Dag 3 de zwaarste wandeling, de bekende 1200 meter hoge MacKinnon Pass... Wat een uitzicht en wat voelden we ons tof dat we de klim hadden gehaald! Wat een uitzicht!! Als een berggeitje klom ik naar boven, Bernd had het er wat moeilijker mee.. Maar Bernd kon weer fluitendes naar beneden terwijl ik als een zeeleeuw die geen diepte kon inschatten naar beneden hakkelde dus dat duurde ff... Ook was t best een spannende route want we moesten de emergency route nemen, want op de gewone route zouden lawines zijn. Nou dat hebben we geweten om t kwartier hoorden we er weer een! Na een lange geweldige track aangekomen in de Quintin Lodge, heerlijk eten en wijntjes gedronken bij de openhaard.  Dag 4, 21 km lange wandeling, wat een km-ers dachten we, maar echt een eitje na de wandeling/klim van de dag ervoor. Ook de mooiste waterval van New Zealand gezien, de Mackay Falls. Al kletsende en genietende van de omgeving waren we zo alweer bij t  einde van de track.. Daar proosten we natuurlijk op en Bernd heeft me over de finisch gedragen bij Sandfly Point. Daarna met een pontje naar Mitre Peak Lodge... Vele borrels gedronken, certificaat ontvangen, gebeld naar huis, te horen gekregen dat ik een nichtje rijker ben geworden, nog meer borrels gedronken onder de sterrenhemel (ongelofelijk hoeveel sterren je hier ziet) met lokale gezelschap die vuurtjes hadden gemaakt en samen met mensen van de track een gezellige avond ingegaan.  Dag 5, na t ontbijt werden we meegenomen op een geweldige cruise door de Milfort Sound, prachtig die Fiordland, de watervallen, zeeleeuwen, pinguïns!! Nu was t echt t einde van de Milford track en kon je met de helikopter of bus terug naar Queenstown. Wat ik dus niet wist, was dat Bernd de helikoptervlucht allang had geregeld... Iedereen wist t, behalve ik... We hadden t zelfs nog over de lange busrit (5 uur).. Als smoes werd er door de guides gezegd dat er iets mis was gegaan met onze backpacks en dat we moesten uitstappen, we moesten 2 uur wachten en dan pas konden we onze busreis vervolgen. Echt iedereen zat in t complot, alleen ik wist er niets van... We stapten uit de bus samen met een stel die de helikoptervlucht ging maken (nog steeds ging er geen belletje bij mij rinkelen..). Ik een beetje mokkend omdat we 2 uur moesten wachten en dat dit ons weer overkwam... Maar was al snel weer positief, want t was best mooi weer. Iedereen snapte niet dat ik t nog niet door had, haha. Uiteindelijk vertelde Bernd me dat we niet hoefden te wachten, maar met de helikopter gingen!!! Haha nou m'n reactie was uitbundig en sprong m om de hals, wat een avontuur! Ik kon t me half niet beseffen en voor ik t wist zaten we al in de lucht! Wat een ervaring, denk t mooiste gebied om zo'n vlucht te maken, we scheurden tussen de bergen, zagen gletsjers en .... Te gek en onbeschrijfelijk gewoon! Ipv 5 uur in half uurtje terug in Queenstown, bewoonde wereld weer... De  volgende dag stond  hanggliding alweer op ons programma, het houdt maar niet op met t avontuur.  Het weer was perfect dus konden we op tijd vertrekken met het busje wat ons zou ophalen. Boven op de berg aangekomen (god, wat zitten we hoog), ging alles heel snel. We kregen een gek pakkie aan, kregen uitleg en toen 3 stappen, dan rennen tot je niet meer kunt en je hangt/zweeft in de lucht! Opnieuw wat een ervaring weer!! Bernd heeft zelfs nog een stukje zelf gestuurd, hij vond t geweldig. Denk dat die man met wie ik vloog er niet aan dacht om dat ook maar aan mij te vragen, want ik hield m zo stevig vast! T landen was ook te gek, je gleed gewoon over het gras! Nou daarna maar weer de auto in en weer verder rijden richting Fox Glacier, onderweg nog een lammetje gered die midden over de Highway liep. Volgende dag naar Lake Matheson, daar heerlijk ontbeten met een schitternd uitzicht! Toen naar een grote gletsjer gelopen, maar 't sneeuw was bijna allemaal gesmolten. Uiteindelijk aangekomen in Hokitika een hotel met uitzicht op zee.  Bernd had z'n vlieger mee... Ik dacht eerst zo'n klein vliegertje, maar echt zo een die je helemaal mee kan sleuren als je niet oppast en wat mij natuurlijk gebeurde... Misschien is dat toch wat meer voor mannen en heb toen maar besloten er een boekje bij te pakken... Heerlijk gerelaxt en volgende dag klaar maken voor onze reis naar Nelson waar we verder met Baukje, Baukje en Dan verder zouden trekken.  Onze volgende verhalen over New Zealand komen later, incl. Australie!!

Reacties 3

Paul 26-11-2012 08:26

Leuk verhaal, ik vind Milford ook een van de mooiere tracks die ik heb gelopen. Wat een natuur! Sta te popelen naar de foto's.

Frouwkje 26-11-2012 22:15

Wauw, wat een belevenissen. Leuk hoor! Heel veel plezier nog, pas goed op elkaar!

Agnieta 28-11-2012 09:22

Waauw! Komt bekend voor allemaal ;-).
Lekker genieten, lieverds!
foto's, foto's, foto's!!!
kus

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer